STRUGGLE WITHOUT BORDERS
Internationalist Movement of Solidarity and Struggle
with Migrants and Refugees
Αγώνας Χωρίς Σύνορα
Διεθνιστική Κίνηση Αλληλεγγύης και Αγώνα για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών
Οι προσφυγικοί και μεταναστευτικοί ξεριζωμοί αποκτούν νέα ένταση
εξαιτίας της όξυνσης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και των πολέμων που
αυτοί φέρνουν, σε συνδυασμό με το βάθεμα της εκμετάλλευσης, της ραγδαίας
φτωχοποίησης, της λεηλασίας των πλουτοπαραγωγικών πηγών, της περιβαλλοντικής
καταστροφής.
Η καπιταλιστική κρίση επιδεινώνει την ήδη τραγική κατάσταση στις χώρες προέλευσης, την επικινδυνότητα στις διαδρομές για αναζήτηση ενός ασφαλούς προορισμού, αλλά μεγιστοποιεί και τα προβλήματα των προσφύγων και μεταναστών στις χώρες που κατοικούν και εργάζονται. Η πολιτική κυβερνήσεων - διεθνών οργανισμών, κεφαλαίου να ξεπεράσουν την κρίση, σε βάρος των εργαζομένων, με ένταση της εκμετάλλευσης και της εθνικιστικής ρατσιστικής προπαγάνδας, χτυπάει πρώτα απ’ όλους τους μετανάστες, - καθώς αυτοί στην συντριπτική τους πλειονότητα αποτελούν ένα από τα πιο ευάλωτα τμήματα της εργατικής τάξης, - και τους πρόσφυγες, που παρουσιάζονται από τους κυβερνώντες ως εχθροί και εισβολείς. Είναι χαρακτηριστικό το αντιμεταναστευτικό-ρατσιστικό ντελίριο του Τραμπ εντός των Η.Π.Α. που εξελίσσεται σε έναν πραγματικό κοινωνικό πόλεμο.
Την ίδια στιγμή οι πόλεμοι εντείνουν την προσφυγιά. Βρισκόμαστε σε μια
εποχή όξυνσης των πολέμων που έχουν ως κεντρικό «θέατρό» τους την γενοκτονική
σφαγή που επιχειρεί το Ισραήλ στη Παλαιστίνη, αλλά και την ιμπεριαλιστική
επίθεση στο Ιράν, τις οποίες οι λαοί σε όλο τον κόσμο αποδοκιμάζουν
αναπτύσσοντας την αντιπολεμική πάλη τους.
Ο πληθυσμός των μεταναστών, ανθρώπων που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα
γέννησης τους για να επιβιώσουν, υπολογίζεται στα 304 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους
πρόσφυγες (UNHCR) υπάρχουν περισσότεροι από 123 εκατομμύρια πρόσφυγες, που
χαρακτηρίζονται έτσι λόγω εκτοπισμού από τις εστίες τους εξαιτίας πολέμου, βίας
και διώξεων. Από αυτούς περίπου 67-73 εκατ. είναι εκτοπισμένοι εντός των ίδιων
των χωρών τους και περίπου 42,5 έως 43,4 εκατομμύρια είναι αναγνωρισμένοι
πρόσφυγες ή άτομα σε προσφυγική κατάσταση που έχουν διασχίσει διεθνή σύνορα.
Οι όροι «μετανάστευση» και «προσφυγιά» είναι δύσκολο να διαχωριστούν. Η
προσφυγιά λόγω πολέμων και διώξεων και η μετανάστευση λόγω φτώχειας έχουν την
ίδια γενεσιουργό αιτία: τον καπιταλισμό. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, οι
πόλεμοι, οι επεμβάσεις, οι πολιτικές και θρησκευτικές διώξεις, οι εμφύλιοι που
υποδαυλίζονται από το κεφάλαιο και τις ηγεμονικές καπιταλιστικές χώρες είναι οι
παράγοντες που διαμορφώνουν τα προσφυγικά κύματα. Επιπλέον, η παγκόσμια
κλιματική αλλαγή, αποτέλεσμα κι αυτή της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αναμένεται
να δημιουργήσει εκατομμύρια νέους πρόσφυγες τις επόμενες δεκαετίες.
Είναι ο καπιταλισμός που γεννά φτώχεια, πείνα και δυστυχία στις χώρες
προέλευσης των μεταναστών και έχει μετατρέψει ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη (τον
λεγόμενο τρίτο κόσμο), σε μια τεράστια ζώνη ολοκληρωτικής εκμετάλλευσης,
λεηλασίας πλουτοπαραγωγικών πηγών, περιβαλλοντικών καταστροφών και εξαθλίωσης
εκατομμυρίων ανθρώπων, εξωθώντας τους στην αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.
Οι πρόσφυγες και μετανάστες αντιμετωπίζονται από τους κυρίαρχους ως
πρόβλημα, όταν οι ίδιοι έχουν πλήθος προβλημάτων με κύριο τον ίδιο τον ξεριζωμό
τους. Οι πρόσφυγες των πολέμων και της
φτώχειας αποτελούν το πιο άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι των εργαζόμενων, που
χρησιμοποιείται, εισάγεται ή εξάγεται από το κεφάλαιο, δολοφονείται ή
φυλακίζεται, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του για μεγαλύτερη κερδοφορία αλλά και
προς υλοποίηση ευρύτερων κρατικών πολιτικών.
Στην Ελλάδα σήμερα ζουν 465 χιλιάδες καταγεγραμμένοι μετανάστες που
προέρχονται από χώρες εκτός Ε.Ε., Κίνας και Ρωσίας και 135 χιλιάδες
αναγνωρισμένοι πρόσφυγες ή πρόσφυγες με άδειες διαμονής προσωρινής προστασίας.
Σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε μεγάλο αριθμό μη καταγεγραμμένων μεταναστών και
προσφύγων.
Οι μετανάστες αντιμετωπίζουν μια θεσμοθετημένη με νόμους, μηχανισμούς
και επιταγές της Ε.Ε. αντιμεταναστευτική - αντιπροσφυγική πολιτική που με συνέπεια
εφάρμοσαν από όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η σημερινή
της Ν.Δ.. Αυτή η πολιτική εκφράζεται πολύμορφα: Με το σύμφωνο μετανάστευσης και
ασύλου της Ε.Ε., με την “Ευρώπη-Φρούριο”, την ανυπαρξία δυνατότητας νόμιμης
εισόδου στη χώρα για πρόσφυγες και μετανάστες, τη μη ασφαλή πρόσβαση στη
δυνατότητα υποβολής αιτημάτων ασύλου που εξωθεί σε επικίνδυνες διαδρομές όσους
αναζητούν προστασία, την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων παροχής ασύλου, τους
φράκτες σε στεριά και θάλασσα, τις δολοφονικές αποτροπές από frontex, στρατό
και λιμενικό, την γκετοποίηση, τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα, τις φυλακίσεις, τις
επιστροφές και τις απελάσεις, την ποινικοποίηση της προσφυγιάς και της μετανάστευσης,
και της αλληλεγγύης με βαριές ποινές, τα πογκρόμ για τους «χωρίς χαρτιά». Με
την έλλειψη πρόσβασης με ίσα δικαιώματα σε εκπαίδευση, περίθαλψη, πρόνοια,
εργασία, με τον περιορισμό του δικαιώματος αδειών διαμονής ακόμα και σε
μετανάστες που ζουν χρόνια στη χώρα.
Παράλληλα, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες υφίστανται ρατσιστικές
επιθέσεις και ξενοφοβική προπαγάνδα, που εκπορεύεται όχι μόνο από την
ακροδεξιά, αλλά προωθείται επίσημα από την κυβέρνηση και στηρίζεται συστηματικά
τόσο από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, όσο και από
τα συστημικά κόμματα εξουσίας. Μια προπαγάνδα που παρουσιάζει τους μετανάστες ως υπεύθυνους για την
ανεργία, τη νέα φτώχια και την εγκληματικότητα. Φαινόμενα που στην
πραγματικότητα γεννιούνται από την εξαθλίωση που επιβάλει στην εργατική τάξη η
πολιτική των κυβερνήσεων και της Ε.Ε, με τα σύμφωνα σταθερότητας και την
ταυτόχρονη ασυλία των εργοδοτικών αυθαιρεσιών, εισφοροκλοπών και φοροκλοπών.
Το κεφάλαιο (και αντικειμενικά και οι πολιτικοί του εκφραστές και στην
Ελλάδα) είναι κατά των μεταναστών. Η εργατική τάξη βρίσκεται μπροστά σε μια
προσπάθεια διαίρεσής της ανάμεσα σε ντόπιους και ξένους εργάτες και υποδαύλισης
ενός «εμφυλίου», που επιχειρεί η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της, οι οποίες
θέλουν να εμφανίζουν τους μετανάστες ως αντίπαλους των ντόπιων εργαζομένων.
Ταυτόχρονα εκμεταλλεύονται τις εθνικές, φυλετικές, πολιτισμικές και
θρησκευτικές διαφορές για να διασπούν και τους ξένους εργάτες. Επιπλέον εμπόδιο
επικοινωνίας για την ταξική ενότητα αποτελούν και οι γλωσσικές διαφορές μεταξύ
ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών.
Η αστική τάξη χρειάζεται φτηνά εργατικά χέρια και μάλιστα χωρίς τα
στοιχειώδη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα.
Με πρόφαση τον έλεγχο της μετανάστευσης, οι
κυβερνήσεις και η Ε.Ε βρίσκουν έδαφος για να πλήξουν -εκτός από τα κοινωνικά-
και τα πολιτικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες του συνόλου των
εργαζομένων και της νεολαίας. Το αντιμεταναστευτικό πογκρόμ πάει μαζί με τον
«πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», την Ε.Ε.-Φρούριο, τους τρομονόμους και όλο το
αντιδραστικό αστικό νομοθετικό πλαίσιο κλπ, ενώ ένα μεγάλο τμήμα της εργατικής
τάξης στερείται συστηματικά ακόμη και τα στοιχειώδη αστικοδημοκρατικά
δικαιώματα, κάποια από τα οποία είναι, υποτίθεται, και κατοχυρωμένα
συνταγματικά.
Το Σεπτέμβρη του 2025 η κυβέρνηση ψήφισε τον αντιπροσφυγικό νόμο 5226. Ο νόμος αυτός
αποτελεί εφαρμογή και εμβάθυνση σχετικών ευρωπαϊκών κατευθύνσεων που έχουν
αποφασιστεί ήδη από το τέλος του 2023 με το Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου
της Ε.Ε., το οποίο θα τεθεί σε πλήρη εφαρμογή το καλοκαίρι του 2026. Πρόκειται
για τη θεσμοθέτηση ενός από τους πιο σκληρούς και ρατσιστικούς αντιπροσφυγικούς
νόμους των τελευταίων ετών. Δεν αποτελεί απλώς μια «μεταρρύθμιση», αλλά μια
συνολική κλιμάκωση της καταστολής ενάντια στους/στις μετανάστες/ριες και τα
δικαιώματά τους. Δεν θίγει μόνο το νέο κύμα προσφύγων και μεταναστών, αλλά
βάζει στο στόχαστρο τους χιλιάδες μετανάστες που ζουν και εργάζονται ήδη πολλά
χρόνια στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα νόμο που ποινικοποιεί τη μετανάστευση και την προσφυγιά και θεσμοθετεί τον αποκλεισμό και την καταστολή. Είναι
ιδεολογικό εργαλείο αυταρχισμού, ρατσισμού και αποκλεισμού. Είναι η θεσμοποίηση
ενός συστήματος που χρειάζεται φτηνά, αόρατα εργατικά χέρια χωρίς φωνή, χωρίς
δικαιώματα και χωρίς μέλλον, ενώ δεν αφήνει ανεπηρέαστες/ους τις/τους
ντόπιες/ους, καθώς υπονομεύει συνολικά την εργατική τάξη και τα δικαιώματα της,
– αφού τα μεροκάματα παραμένουν χαμηλά, για όλους, – και ενισχύει τον
ανταγωνισμό και σπέρνει τον ρατσισμό και την διχόνοια. Επιπλέον, το
μεταναστευτικό-προσφυγικό χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως εργαλείο και για
τους ευρύτερους πολεμικούς σχεδιασμούς της στην περιοχή.
Το συνολικό αντιδραστικό αυτό πλαίσιο συμπλήρωσε ο
αντιμεταναστευτικός νόμος 5275/2026 που ψηφίστηκε στη Βουλή τον Φεβρουάριο για
την «προώθηση της νόμιμης μετανάστευσης». Ο νόμος αυτός, μεταξύ άλλων,
περιλαμβάνει εξοντωτικές κυρώσεις για τη «διακίνηση μεταναστών», όπως
χαρακτηρίζεται κάθε είδους βοήθεια προς πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ προβλέπει
ποινές μέχρι και ισόβιας κάθειρξης και για τους νόμιμους μετανάστες που βοηθούν
μη καταγεγραμμένους! Και ενώ η αλληλεγγύη χαρακτηρίζεται “διακίνηση” και
διώκεται ποινικά, με τον νόμο αυτόν θεσμοθετούνται σύγχρονα δουλεμπορικά
γραφεία εισαγωγής-διακίνησης και ενοικίασης μεταναστών εργαζομένων, σε
διάφορους εργοδότες.
Ακόμη, ενισχύονται οι διαδικασίες «μετάκλησης εργαζομένων» από τρίτες
χώρες, μέσω απλούστευσης των σταδίων, ενώ θεσπίζεται ειδική «fast
track» διαδικασία για εισαγωγή ξένων εργαζόμενων σε μεγάλα δημόσια έργα και
στρατηγικές επενδύσεις.
Ο νέος νόμος δεν αφήνει πολλές αυταπάτες για το τι εννοεί η κυβέρνηση
όταν μιλάει για «προώθηση πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης»: Από τη μία
ενισχύονται οι διαδικασίες «μετάκλησης εργαζομένων» από τρίτες χώρες, μέσω
απλούστευσης των σταδίων και μαζικής μετάκλησης μέσω των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης
ενώ θεσπίζεται ειδική «fast track» διαδικασία για εισαγωγή ξένων εργαζόμενων σε
μεγάλα δημόσια έργα και στρατηγικές επενδύσεις. Από την άλλη, το δικαίωμα διαμονής και εργασίας
ανακαλείται στην περίπτωση που υπάρξει ολιγόμηνη ανεργία για πάρα πολλές
κατηγορίες μεταναστών - μεταξύ των οποίων και μεταναστών με μακροχρόνια νόμιμη
διαμονή ή μεταναστών που έχουν λάβει άδεια για ανθρωπιστικούς λόγους όπως τα
θύματα εμπορίας ανθρώπων.
Είναι λοιπόν φανερό πως, για κυβέρνηση και κεφάλαιο, οι μετανάστες δεν
είναι παρά “αναλώσιμοι εργάτες-σκλάβοι” στα εργοτάξια του real estate (όπου τα
θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα έχουν πάρει χαρακτηριστικά επιδημίας), ή φθηνά
εργατικά χέρια στα χωράφια, με ελάχιστες απολαβές και δικαιώματα. Το κεφάλαιο, διαμορφώνει
τους όρους εξασφάλισης της ροής εργασίας που είναι συμβατή με τις εκάστοτε
ανάγκες του, ενώ οι νομοθετικές ρυθμίσεις κρατάνε δέσμιους τους ξένους εργάτες
στις προτεραιότητές του και επιβάλλουν διαρκή ομηρία και έλεγχο σε σχέση με τη
νομιμότητα της διαμονής και εργασίας. με την άοκνη αρωγή της κυβέρνησης,
“καλοδέχεται” μόνο τη ροή εργασίας και κεφαλαίου. Επιπλέον, με τον
αντιμεταναστευτικό αυτό νόμο, ποινικοποιείται η εργασία στις ΜΚΟ, με ένταση της τρομοκράτησης των εργαζομένων σε
αυτές απειλώντας τους με διώξεις. Ενιαία
άδεια εργασίας και διαμονής, υποχρεωτική δήλωση αλλαγής εργοδότη, ανάκληση της
άδειας εργασίας για λόγους αύξησης της ανεργίας.
Η στάση των ντόπιων εργαζομένων απέναντι στους μετανάστες και πρόσφυγες
χρειάζεται να είναι ακριβώς η αντίθετη. Να επιδιώκει την ενότητα ντόπιων,
προσφύγων και μεταναστών, τον κοινό αγώνα για ελευθερίες και ίσα δικαιώματα
όλων, ενάντια στην εκμετάλλευση και τις καπιταλιστικές και ιμπεριαλιστικές
επεμβάσεις που αναγκάζουν χιλιάδες ανθρώπους να ξεριζώνονται. Είμαστε μαζί ντόπιοι
και μετανάστες εργάτες, γιατί είμαστε κομμάτι της ίδιας κοινωνικής τάξης.
ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
Απέναντι σε όλα αυτά χρειάζεται να υψώσουμε τείχος αντίστασης,
αλληλεγγύης και κοινού αγώνα για προβολή των διεκδικήσεων, των δικαιωμάτων, των
ελευθεριών προσφύγων και μεταναστών. Να συγκροτήσουμε μια συλλογικότητα
παρέμβασης και δράσης όπου ισότιμα ντόπιοι, πρόσφυγες και μετανάστες από όλες
τις κοινότητες θα παλεύουμε μαζί. Κίνηση αγώνα και αλληλεγγύης ντόπιων,
προσφύγων και μεταναστών με διεθνική σύνθεση, με ανθρώπους από όλες τις
κοινότητες μεταναστών και προσφύγων, από σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους,
συλλογικότητες, κινήσεις, παρατάξεις, κλπ.
Η κίνηση αυτή θα έχει κινηματικά χαρακτηριστικά, τακτική και δημοκρατική
λειτουργία, θα λειτουργεί συλλογικά με φυσικά πρόσωπα που θα αποφασίζουν και θα
δρουν σε ισότιμη βάση με συνελεύσεις και συντονιστικό. Δεν θα λειτουργεί ως
θεσμικός φορέας, ΜΚΟ κλπ και δεν θα έχει χαρακτήρα φιλανθρωπικής οργάνωσης. Θα
δρα ως συλλογικότητα αγώνα και έκφρασης έμπρακτης αλληλεγγύης με νομική, υλική
βοήθεια, και ιατρική συνδρομή στο μέτρο των δυνάμεων μας. Θα είναι ανεξάρτητη
από τις κυβερνήσεις, την Ε.Ε., το κράτος, τις περιφέρειες, τους δήμους, τους
θεσμικούς φορείς, επιχειρηματίες, τον εκφυλισμένο συνδικαλισμό, δεν θα αναζητά στήριξη
και αποδοχή από πολιτικούς «παράγοντες», πρώην, νυν και επίδοξους κυβερνητικούς
διαχειριστές. Θα διεκδικεί και θα απαιτεί από την πολιτεία και τους φορείς της
σε όλα τα επίπεδα την κάλυψη των αναγκών των προσφύγων. Θα επιδιώκει την
κοινή δράση και τον συντονισμό με άλλες συναφείς κινηματικές συλλογικότητες και
ταξικά σωματεία. Θα στηρίζεται στην δύναμη της αλληλέγγυας εθελοντικής δράσης
όλων μας.
Σκοπός της κίνησης είναι να υπερασπίζεται
τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις διεκδικήσεις για την κάλυψη των αναγκών
προσφύγων και μεταναστών
Επιδιώκοντας:
- να φέρει στο προσκήνιο την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης, της νεολαίας,
του λαού σε πρόσφυγες και μετανάστες και να κάνει πράξη την κοινή δράση όλων
μαζί ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών,
- να αντιπαλέψει
τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, τον εκφασισμό, την προπαγάνδα των
καθεστωτικών ΜΜΕ,
- να συμβάλλει να μπει φρένο έως ότου ανατραπούν
οι αντιμεταναστευτικές πολιτικές,
μεθοδεύσεις, νομοθετήσεις και έργα,
- να συντονίζεται
στη δράση με τις άλλες συναφείς συλλογικότητες προσφύγων και μεταναστών και
φορείς του λαϊκού κινήματος, αλλά και με τις αντιπολεμικές και αντιφασιστικές- αντιρατσιστικές
συλλογικότητες και οργανώσεις, αφού τα ζητήματα της προσφυγιάς, του πολέμου,
του φασισμού και του ρατσισμού είναι αλληλένδετα.
-να αγωνιστεί για
τους παρακάτω στόχους:
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ και ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ
●
να ανοίξουν τα
σύνορα για τους πρόσφυγες για ασφαλή πρόσβαση στο άσυλο. Να πέσουν το τείχος
του Έβρου και οι φράκτες στο Αιγαίο τώρα.
●
να σταματήσουν οι
δολοφονικές επιχειρήσεις αποτροπής και
τις «επαναπροωθήσεις» της Frontex και της ελληνικής συνοριοφυλακής. Διάλυση της
Frontex. Όχι στις επιστροφές-απελάσεις. Όχι στη στρατιωτικοποίηση της διαχείρισης
του προσφυγικού.
●
για άσυλο, χαρτιά
και ίσα δικαιώματα σε εργασία, παιδεία, περίθαλψη, σύνταξη σε πρόσφυγες και
μετανάστες.
●
για αξιοπρεπή
στέγαση των προσφύγων μέσα στις πόλεις και τα χωριά μας. Όχι στη γκετοποίηση,
τον εγκλεισμό, τις φυλακίσεις προσφύγων και μεταναστών. Να κλείσουν-καταργηθούν
τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα hot spot και τα μέτρα διαλογής. Κατάλληλα
δημόσια κτίρια και δομές αξιοπρεπούς στέγασης, περίθαλψης, σίτισης και δωρεάν
μετακίνηση των οικονομικών και πολιτικών προσφύγων με τα ΜΜΜ.
●
για δικαίωση των
600 νεκρών προσφύγων της Πύλου, των 15 νεκρών της Χίου και όλων όσων χάθηκαν
στα νερά του Αιγαίου, της Κρήτης, στον Έβρο. Καμία συγκάλυψη στις δολοφονίες
από κυβέρνηση, Λιμενικό, Frontex. Να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Να αποδοθούν
ευθύνες σε όσους συγκάλυψαν, σιώπησαν, διέταξαν.
●
να καταργηθεί όλο
το αντιμεταναστευτικό και αντιπροσφυγικό νομικό οπλοστάσιο των τελευταίων 10
χρόνων τουλάχιστον.
●
να καταργηθεί το
ρατσιστικό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ. Να μπει τέλος στις
δολοφονικές πολιτικές της ρατσιστικής ΕΕ-φρούριο που πνίγει τους πρόσφυγες. Οι
πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι.·
●
όχι στην
ποινικοποίηση της μετανάστευσης. Νομιμοποίηση και πλήρη δικαιώματα για τους
οικονομικούς και πολιτικούς πρόσφυγες. Δικαίωμα στο άσυλο.
●
όχι στις διώξεις εθελοντών/αλληλέγγυων και στην ποινικοποίηση της
αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες
●
όχι στη
στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστών. Να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι πρόσφυγες
και μετανάστες που κρατούνται σε κελιά αστυνομικών τμημάτων επί μήνες σε
απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς διερμηνείς, χωρίς πρόσβαση σε νομική υποστήριξη,
χωρίς να τους αποδοθούν κατηγορίες, με πλήρη καταστρατήγηση των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων τους και προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς τους.
●
να μη γίνει καμιά
ανάκληση ασύλου σε πολιτικούς πρόσφυγες! Υπεράσπιση των δικαιωμάτων και
αποτροπή όλων των απελάσεων προσφύγων, και ιδιαίτερα Παλαιστινίων, Τούρκων και
Κούρδων πολιτικών προσφύγων.
●
για την
υπεράσπιση του δικαιώματος των προσφύγων και μεταναστών σε ελευθερίες και
πολιτική δράση.
●
να καταδικαστεί η
πολιτική της Ευρώπης-Φρούριο, η Ε.Ε. του πολέμου, του ρατσισμού και της
Frontex. Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στις πολεμικές επιχειρήσεις. Έξω από
ΕΕ-ΝΑΤΟ. Να κλείσουν οι Βάσεις.
●
για την προστασία
των προσφύγων – μεταναστών από τα κυκλώματα εκμετάλλευσης. Ιδιαίτερη μέριμνα
πρόνοια και φροντίδα για τους ανήλικους και τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα.
●
για χρηματοδότηση
και προσλήψεις για σε υπηρεσίες κοινωνικής στήριξης και ένταξης, και όχι για
κέντρα κράτησης και καταστολή των προσφύγων και μεταναστών.
●
για δικαίωμα
επιλογής της ελληνικής ιθαγένειας, για όσους το επιθυμούν Δικαίωμα ιθαγένειας
σε όλα τα παιδιά των μεταναστών τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα.
●
για δικαίωμα στην
εθνική, θρησκευτική και πολιτισμική διαφοροποίηση των μεταναστών και των
προσφύγων χωρίς όρους. Όχι στην υπόκλιση σε θρησκευτικές ή εθνικές
προκαταλήψεις, που είναι βέβαιο ότι στρέφονται ενάντια σε άλλους μετανάστες.
Απόκρουση της προσπάθειας υποδαύλισης του μίσους μεταξύ των μεταναστών εργατών
που μηχανεύεται η αστική εξουσία.
●
για πολιτικά
δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου. Κατοχύρωση όλων των κοινωνικών, πολιτικών,
πολιτιστικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων για όλους τους μετανάστες.
Λατρευτικοί χώροι και κοιμητήρια για όλους.
●
να λειτουργήσουν σε όλα τα σχολεία που υπάρχουν παιδιά προσφύγων και
μεταναστών τάξεις υποδοχής και προγράμματα εκμάθησης της μητρικής γλώσσας.
Απρόσκοπτη εγγραφή και μετεγγραφή σε όλα τα σχολεία. Υποστήριξη ενηλίκων για
εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
●
για άμεση
νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ώστε να σπάσει ο
φαύλος κύκλος “παρανομία–εξαθλίωση–παρανομία”. Να απλοποιηθεί και να διευρυνθεί
χρονικά η απόκτηση άδειας παραμονής και εργασίας στην Ελλάδα, χωρίς τα
απαράδεκτα χαράτσια που βαρύνουν τους μετανάστες.
●
οι μετανάστες είναι κομμάτι της εργατικής τάξης! Ίση αμοιβή για ίση
δουλειά, ίδια εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Όχι στη μαύρη
ανασφάλιστη εργασία και στην τρομοκρατία του κεφαλαίου.
●
για άνοιγμα των
σωματείων με εγγραφή και ισότιμη συμμετοχή και αντιπροσώπευση μεταναστών (με ή
χωρίς χαρτιά).
Τέλος, μαζί με το αντιπολεμικό κίνημα, το αντιφασιστικό κίνημα και το
κίνημα για τις λαϊκές ελευθερίες, αγωνιζόμαστε να σταματήσουν ΤΩΡΑ οι πόλεμοι
και οι επεμβάσεις που γεννούν θάνατο και προσφυγιά. Να σταματήσει ΤΩΡΑ η
γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Λευτεριά στον αδούλωτο Παλαιστινιακό λαό!
Με αυτές τις θέσεις και διεκδικήσεις παίρνουμε την πρωτοβουλία,
αξιοποιώντας την πολιτική εμπειρία από τους αγώνες που έχουν υπάρξει τα
προηγούμενα χρόνια, να καλέσουμε στη δημιουργία μιας διεθνιστικής κίνησης
ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών και προχωράμε στο κοινό ξεκίνημα μιας νέας
προσπάθειας για μακρόχρονη παρέμβαση και δράση με το όνομα :
STRUGGLE WITHOUT BORDERS
Internationalist Movement of Solidarity and Struggle
with Migrants and Refugees
ΑΓΩΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ
Διεθνιστική Κίνηση Αλληλεγγύης και Αγώνα για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών
