Στις 9 Αυγούστου 2026, άνθρωποι σε πόλεις, νησιά και χωριά σε ολόκληρη την Ελλάδα βγήκαν ξανά στον δρόμο για την Παλαιστίνη. Δεκάδες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Ημέρας Δράσης ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση του παλαιστινιακού λαού.
Το μήνυμα αυτής της ημέρας ήταν καθαρό: η στρατιωτική, οικονομική και πολιτική συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με το Ισραήλ δεν γίνεται στο όνομα του ελληνικού λαού. Η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη δεν μπορεί να ποινικοποιηθεί ούτε να φιμωθεί.
Καμία συνεργασία με το Ισραήλ.
Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
#NotInOurLand – #NotInOurName
Μέσα σε αυτή τη μεγάλη πανελλαδική κινητοποίηση, το Struggle without Borders – Αγώνας Χωρίς Σύνορα διοργάνωσε μια ξεχωριστή δράση στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Μια δράση που συνέδεσε την παρουσία στον δρόμο με μια συγκεκριμένη και άμεση πράξη αλληλεγγύης προς τους φοιτητές Ιατρικής στη Γάζα.
Η 9η Αυγούστου δεν ήταν μόνο η ημέρα της εκδήλωσης. Ήταν η ημέρα έναρξης μιας καμπάνιας που συνεχίζεται.
Από τον δρόμο στη ζωντανή σύνδεση με τη Γάζα
Στην Αθήνα, η δράση άρχισε με τη συμμετοχή στην κινητοποίηση στο Μοναστηράκι και συνεχίστηκε στη Λέσχη Αναιρέσεων, στη Βικτώρια. Την ίδια ώρα, στη Θεσσαλονίκη, μετά τη συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου, οι συμμετέχοντες συγκεντρώθηκαν στη Λέσχη Αναιρέσεων.
Περίπου τριάντα άνθρωποι συμμετείχαν στην Αθήνα και άλλοι τόσοι στη Θεσσαλονίκη. Οι δύο χώροι συνδέθηκαν διαδικτυακά μεταξύ τους και, ταυτόχρονα, με τη Γάζα.
Για λίγες ώρες, η απόσταση ανάμεσα στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Γάζα περιορίστηκε σε μια οθόνη. Αλλά αυτό που δημιουργήθηκε δεν ήταν μια ψυχρή ή τυπική διαδικτυακή επικοινωνία. Ήταν μια πραγματική συνάντηση ανθρώπων που μπορεί να ζουν σε διαφορετικές συνθήκες, αλλά αναζητούν τρόπους να σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλον.
Τη συζήτηση συντόνισε ο φοιτητής ψυχολογίας Οδυσσέας Μπουκετσίδης, ενώ τη διερμηνεία από τα αραβικά στα ελληνικά και από τα ελληνικά στα αραβικά έκανε η Νάουζατ Χαντίντ.
Τέσσερις φοιτητές Ιατρικής μιλούν από τη Γάζα
Στη ζωντανή σύνδεση συμμετείχαν τέσσερις φοιτητές Ιατρικής από τη Γάζα: ο Άνας Σαλάμα, ο Γιασέρ Αμπού Μαριάμ, ο Χάλεντ Σακ Αλλάχ και ο Ουαλίντ Αλ-Καμπαρίτι.
Οι τέσσερις νέοι βρίσκονται σε διαφορετικά έτη των σπουδών τους και είναι μέλη της Hand Hope. Μίλησαν για την προσπάθειά τους να συνεχίσουν τις σπουδές τους, αλλά και για την απόφασή τους να μετατρέψουν τις ιατρικές γνώσεις που έχουν ήδη αποκτήσει σε εργαλείο συλλογικής προστασίας και φροντίδας.
Δεν εμφανίστηκαν στη συζήτηση απλώς ως άνθρωποι που ζητούν βοήθεια. Παρουσιάστηκαν ως νέοι επιστήμονες που, παρά την καταστροφή γύρω τους, προσπαθούν να οργανωθούν και να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας τους.
Μέσα στις συνθήκες της γενοκτονίας, όπου τα νοσοκομεία και ολόκληρο το σύστημα υγείας έχουν βρεθεί στο στόχαστρο, η γνώση των πρώτων βοηθειών μπορεί να κρίνει αν ένας τραυματισμένος άνθρωπος θα καταφέρει να επιβιώσει. Για τα μέλη της Hand Hope, επομένως, η ιατρική εκπαίδευση δεν περιορίζεται στις αίθουσες ενός πανεπιστημίου. Μεταφέρεται στην καθημερινή ζωή και γίνεται γνώση που πρέπει να μοιραστεί.
Η Hand Hope: Η γνώση ως μέσο προστασίας της ζωής
Η Hand Hope είναι ένας επίσημα αδειοδοτημένος παλαιστινιακός φορέας που δραστηριοποιείται στους τομείς της ιατρικής φροντίδας, της εκπαίδευσης και της ιατρικής κατάρτισης.
Δημιουργήθηκε από νέους ανθρώπους που δεν δέχτηκαν να περιμένουν παθητικά μέσα σε μια πραγματικότητα όπου οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται καθημερινά. Τα μέλη της οργανώνουν εκπαιδευτικές δράσεις και προγράμματα πρώτων βοηθειών, με στόχο να μεταφέρουν βασικές γνώσεις διάσωσης και φροντίδας σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους στη Γάζα.
Η δράση τους στηρίζεται σε μια απλή αλλά καθοριστική ιδέα: όταν η πρόσβαση σε νοσοκομεία, ασθενοφόρα και επαγγελματίες υγείας δεν είναι εξασφαλισμένη, ακόμη και μια βασική γνώση πρώτων βοηθειών μπορεί να προστατεύσει μια ανθρώπινη ζωή.
Οι φοιτητές προσπαθούν, ταυτόχρονα, να συνεχίσουν τις δικές τους σπουδές. Αυτό σημαίνει ότι αγωνίζονται σε δύο επίπεδα: για να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους ως μελλοντικοί γιατροί και για να προσφέρουν σήμερα, με τις γνώσεις και τις δυνατότητες που ήδη διαθέτουν.
Μόρφωση, ζωή, ελευθερία
Οι τρεις λέξεις που βρίσκονταν στο κέντρο της εκδήλωσης —μόρφωση, ζωή, ελευθερία— δεν ήταν αφηρημένα συνθήματα.
Η μόρφωση αφορά το δικαίωμα των φοιτητών να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να γίνουν οι γιατροί που έχει ανάγκη η κοινωνία τους.
Η ζωή αφορά τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση, αλλά και τη συλλογική προσπάθεια να προστατευτεί κάθε ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από τη γνώση, την εκπαίδευση και τη φροντίδα.
Η ελευθερία αφορά έναν λαό που δεν ζητά απλώς να επιβιώσει από τη μία ημέρα στην άλλη. Αγωνίζεται να ζήσει ελεύθερος, με δικαιώματα, αξιοπρέπεια και δυνατότητα να αποφασίζει ο ίδιος για το μέλλον του.
Η επιμονή αυτών των νέων να συνεχίσουν να σπουδάζουν και να προσφέρουν δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσουμε άλλη μία εικόνα «ηρωισμού» που κρύβει τις πραγματικές τους ανάγκες. Οι φοιτητές της Γάζας δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να αποδεικνύουν καθημερινά πόσο δυνατοί είναι. Έχουν δικαίωμα στη μόρφωση, στην ασφάλεια και σε μια κανονική ζωή.
Η αλληλεγγύη οφείλει να ξεκινά από την ακρόαση αυτών των αναγκών και να μετατρέπεται σε συγκεκριμένη και σταθερή στήριξη.
Ένας διάλογος χωρίς σύνορα
Μετά τις αρχικές τοποθετήσεις, ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση. Άνθρωποι από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έθεσαν ερωτήσεις, μοιράστηκαν σκέψεις και συνομίλησαν απευθείας με τους φοιτητές.
Η κυκλική διάταξη των καθισμάτων στους χώρους της εκδήλωσης αποτύπωνε και τον χαρακτήρα της συνάντησης. Δεν υπήρχε από τη μία πλευρά ένα ακροατήριο και από την άλλη κάποιοι μακρινοί ομιλητές. Υπήρχαν άνθρωποι που προσπαθούσαν να γνωριστούν, να ακούσουν ο ένας τον άλλον και να δημιουργήσουν μια σχέση που να μην τελειώσει με το κλείσιμο της σύνδεσης.
Αυτή ήταν ίσως και η σημαντικότερη πλευρά της εκδήλωσης: οι νέοι της Γάζας είχαν τη δυνατότητα να μιλήσουν με τη δική τους φωνή. Όχι ως αριθμοί μέσα στις καθημερινές ειδήσεις ούτε μέσα από την αφήγηση κάποιου άλλου, αλλά ως ενεργά πρόσωπα που οργανώνονται, παίρνουν πρωτοβουλίες και γνωρίζουν καλύτερα από όλους τι χρειάζεται η κοινωνία τους.
Σημαντική ωστόσο ήταν και η παρέμβαση του νοσοκομειακού γιατρού και μέλους της ΟΕΝΓΕ Γιάννη Πανάκια, ο οποίος αναφέρθηκε στη διαχρονική αλληλεγγύη του σωματείου του προς τον λαό της Παλαιστίνης και της Γάζας, η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα.
Τόνισε, παράλληλα, ότι η αλληλεγγύη αυτή μπορεί να βρει συνέχεια μέσα και από τη συγκεκριμένη δράση, θέτοντας τις βάσεις για μια ουσιαστική συμβολή όχι μόνο σε επίπεδο οικονομικής ενίσχυσης των φοιτητών, αλλά και σε επίπεδο γνώσης και ανταλλαγής εμπειριών. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στη δυνατότητα συζήτησης με τους φοιτητές Ιατρικής της Γάζας, καθώς και στη διερεύνηση μορφών ανταλλαγής και συνεργασίας.
Η εκδήλωση τελείωσε, η καμπάνια συνεχίζεται
Η εκδήλωση της 9ης Αυγούστου δεν οργανώθηκε ως μια μεμονωμένη βραδιά ενημέρωσης ή συγκίνησης. Αποτέλεσε την έναρξη της καμπάνιας του Struggle without Borders – Αγώνας Χωρίς Σύνορα για τη στήριξη δέκα μελλοντικών γιατρών της Γάζας και την ενίσχυση της συλλογικής δράσης της Hand Hope.
Η καμπάνια συνεχίζεται.
Στόχος της είναι να στηρίξει τους φοιτητές ώστε να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και, παράλληλα, να συνεχιστεί το εκπαιδευτικό έργο της Hand Hope στη Γάζα.
Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια συγκινητική στιγμή ούτε να εξαντλείται σε μία εκδήλωση. Χρειάζεται διάρκεια, συνέπεια και άμεση σχέση με τους ανθρώπους που αγωνίζονται μέσα στη Γάζα.
Μέσα σε μια γενοκτονία που επιχειρεί να καταστρέψει όχι μόνο το παρόν αλλά και κάθε δυνατότητα μέλλοντος, η στήριξη των νέων που επιμένουν να σπουδάζουν, να μεταδίδουν τις γνώσεις τους και να προστατεύουν ανθρώπινες ζωές αποτελεί συγκεκριμένη πράξη αντίστασης.
Γιατί στη Γάζα χτυπάει η καρδιά του κόσμου. Και είναι και στο χέρι μας να συνεχίσει να χτυπά.
Στηρίξτε την καμπάνια και ακολουθήστε την Hand Hope
Facebook: Hand Hope
Instagram: @handhope.ps
Κείμενο της Νάουζατ Χαντίντ
