Την Πέμπτη 7/5/26 στις 12:00 στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών πραγματοποιήθηκε συνέντευξη τύπου με θέμα την παρουσίαση της νέας Διεθνιστικής Κίνησης Αλληλεγγύης και Αγώνα για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών “Struggle without Borders - Αγώνας χωρίς Σύνορα”.
Στην συνέντευξη παρουσίασαν την νέα Κίνηση ιδρυτικά μέλη
της. Ο Νίκος Πελεκούδας, πρόεδρος του ΣΕΦΚ, παρουσίασε εισηγητικά τις θέσεις
της Κίνησης τονίζοντας ότι σκοπός της είναι ο κοινός αγώνας ντόπιων μαζί με
τους πρόσφυγες και τους μετανάστες για τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις τους.
Κατήγγειλε τους αντι-μεταναστευτικούς νόμους και τις αντιρατσιστικές πολιτικές
της ελληνικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και την πρόσφατη
απόφαση του υπουργού Πλεύρη να καταργήσει δομές ανήλικων παιδιών, γεγονός «που
τονίζει πιο εμφαντικά τον λόγο ύπαρξης και την ανάγκη διεύρυνσης της δράσης και
πύκνωσης των γραμμών αυτής της Κίνησης». Υπογράμμισε ότι η μετανάστευση και η
προσφυγιά είναι συστημικό χαρακτηριστικό και πως οι μετανάστες αποτελούν πεδίο
δοκιμών όλων των αντιδραστικών πολιτικών που στη συνέχεια εφαρμόζονται πάνω
στους λαούς.
Κατονόμασε την ΕΕ ως μέρος αυτού του Συστήματος, καθώς
συνεπής στην προηγούμενη απόφασή της για το περίφημο Σύμφωνο Μετανάστευσης και
Ασύλου, πρόσφατα ανακοίνωσε ότι προετοιμάζει τα κέντρα επιστροφής, μια μορφή
ιδιότυπων «νησιωτικών Γκουαντάναμο» της περιοχής μας, όπου θα στοιβάζονται
πρόσφυγες χωρίς να ξέρει κανείς τι πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια,
χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα «κελί των δικαιωμάτων των προσφύγων και
μεταναστών». Τόνισε την ανάγκη να δοθεί μάχη για να ακυρωθεί αυτό το ρατσιστικό
και αντι-μεταναστευτικό νομικό πλαίσιο και οι πολιτικές κυβέρνησης και ΕΕ.
Βασικός στόχος της κίνησης είναι η κοινή δράση με όλες τις άλλες οργανώσεις και
συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στο πεδίο της υποστήριξης των δικαιωμάτων
προσφύγων και μεταναστών.
Ανήγγειλε επίσης πρωτοβουλίες της Κίνησης, με πρώτη το
κάλεσμα σε όλες τις αντιρατσιστικές συλλογικότητες για κοινή δράση με αφορμή
την επέτειο του μεγάλου εγκλήματος στην Πύλο και την ανατροπή των νόμων
5226/2025 και 5275/2026.
Η εκπαιδευτικός Λίτσα Φρυδά εξήγησε την αναγκαιότητα της
δημιουργίας της κίνησης σε σύνδεση με το εργατικό λαϊκό κίνημα, που αναδύθηκε
μέσα από την εμπειρία της παρέμβασης του Συντονισμού για το Προσφυγικό -
Μεταναστευτικό (ΣΥΠΡΟΜΕ) που συγκροτήθηκε το 2015 από σωματεία, συλλογικότητες
και φοιτητικούς συλλόγους.
Παρουσίασε το πλαίσιο λειτουργίας της Κίνησης,
αναδεικνύοντας την ενωτική και τη συμμετοχική λογική της, με ανοιχτό
συντονιστικό και τακτικές γενικές συνελεύσεις. Τόνισε την ισότιμη συμμετοχή
όλων και του καθενός ξεχωριστά στην έκφραση γνώμης και στις αποφάσεις, χωρίς
προαπαιτούμενα και χρήση βέτο, απευθύνοντας κάλεσμα σε όσους συμφωνούν με τις
θέσεις και το πλαίσιο λειτουργίας της Κίνησης, να υπογράψουν για τη στήριξη της
και ακόμη καλύτερα να ενταχθούν και να δραστηριοποιηθούν ενεργά, αναγγέλλοντας
την επόμενη συνέλευση που θα γίνει την Κυριακή 17 Μάη.
Ο δημοσιογράφος Θωμάς Σίδερης παρουσίασε πλευρές της
δημοσιογραφικής και ερευνητικής δουλειάς του, αλλά και βιωματικές του εμπειρίες
που αφορούν τη μετανάστευση και τους μετανάστες τονίζοντας ότι η προσφυγιά
είναι ίδια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης και οι μετανάστες είναι άνθρωποι
με πλήρη δικαιώματα. Μεταφέροντας την εμπειρία του από το Πακιστάν, όπου
βρέθηκε για τις ανάγκες της ταινίας του «Τα περιστέρια της Λαχόρης», ανέφερε
χαρακτηριστικά πως «οι μάνες της Λαχόρης κλαίνε το ίδιο, όπως και οι άλλες
μάνες”. Επεσήμανε ακόμη πως όσο περισσότερο μεγαλώνουν οι κοινωνικές και
οικονομικές ανισότητες τόσο πιο πρόσφορο έδαφος θα βρίσκουν οι ρατσιστικές και
φασιστικές ιδέες. Καταλήγοντας τόνισε ότι είναι πολύ σημαντικό το ότι αυτή εδώ
η κίνηση έχει ανοιχτά τα αυτιά της και τα μάτια της με όλες τις υπόλοιπες
κινήσεις. «Φτάνουν πια οι περιχαρακώσεις», σημείωσε, «όλοι είμαστε εδώ για τον
ίδιο λόγο και τον ίδιο σκοπό, όλοι μαζί προχωράμε».
Η Νάουζατ Χαντίντ, μετανάστρια από την Παλαιστίνη, ανέδειξε
τον κεντρικό ρόλο που καταλαμβάνει ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού στις θέσεις
της Κίνησης, συμπληρώνοντας ότι «Αγώνας χωρίς σύνορα σημαίνει να στηρίξουμε
στην πράξη τον διαρκή αγώνα των Παλαιστινίων, να προωθήσουμε τη συλλογική
οργάνωση για να σταματήσει η γενοκτονία και η κατοχή». Χαρακτήρισε τη συμμετοχή
της κυβέρνησης στην αναχαίτιση του Global Sumud Flotilla, προσπάθεια επιβολής
ενός καθεστώτος αυθαιρεσίας ως κανόνα. Καταδίκασε ακόμη την άμεση εμπλοκή της
Ελλάδας στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, που επηρεάζει τις συνθήκες ζωής
και τις πολιτικές επιλογές και εδώ, ενώ υπογράμμισε πως η ίδια η λογική που
παράγει τον πόλεμο οργανώνει και τον αποκλεισμό, στο εσωτερικό, στα σύνορα, στο
άσυλο, στην εργασία,. Δεν υπάρχει χώρος για ατομικές λύσεις Η ένταση της βίας
και της εκμετάλλευσης απαιτεί συλλογική απάντηση. και σε αυτό το πλαίσιο
δημιουργήθηκε ο «Αγώνας χωρίς Σύνορα» με στόχο να ενώσει τον αγώνα ενάντια στον
πόλεμο, με τον αγώνα εδώ για αξιοπρεπή ζωή, στη βάση της κοινής δράσης ντόπιων,
μεταναστών και προσφύγων. Γι’ αυτό η Παλαιστίνη βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της
Κίνησης.
Την έλλειψη ορατότητας των μεταναστών εργατών που αποτελούν
την πλειονότητα στον χώρο των κατασκευών, επεσήμανε ο Ράντι, εργαζόμενος από
την Αίγυπτο, τονίζοντας ότι οι μετανάστες εργάτες είναι οι “σύγχρονοι σκλάβοι”.
Εξήγησε επίσης πως η κυβέρνηση επιδιώκει με κάθε τρόπο να κρατήσει τους
μετανάστες έξω από την κοινωνία, αφήνοντάς τους χωρίς χαρτιά, καθιστώντας τους
παράνομους και χωρίς κανένα δικαίωμα, χωρίς ασφάλιση, με πολύ χαμηλά
μεροκάματα, ρίχνοντας με αυτόν τον τρόπο τα μεροκάματα και των ντόπιων εργατών.
Αναφέρθηκε στα εργατικά ατυχήματα που τον προηγούμενο χρόνο οδήγησαν στον
θάνατο 17 Αιγύπτιους εργάτες, από τους οποίους καταγράφηκαν μόνο δύο, εκείνων
που είχαν χαρτιά. Κατέληξε την ομιλία του λέγοντας ότι αυτός είναι ο λόγος που
δημιουργήσαμε τον «Αγώνα χωρίς Σύνορα», για να αγωνιστούμε όλοι μαζί, ντόπιοι,
πρόσφυγες και μετανάστες, να αλλάξουμε την κατάσταση, να πάρουν όλοι οι
μετανάστες χαρτιά, να μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες και
σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και να πάψει η καταδίωξη των μεταναστών από την
αστυνομία. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη και χάρες, ζητάμε απλά τα δικαιώματά μας και
σας καλούμε να μας στηρίξετε.
Η εκπαιδευτικός Άιντα Γκικουρία, αλβανικής καταγωγής,
αναφέρθηκε στον ερχομό Αλβανών μεταναστών και το πώς αντιμετωπίστηκαν για
μεγάλο διάστημα από την ελληνική πολιτεία και κοινωνία, τονίζοντας την μεγάλη
εργασιακή εκμετάλλευση τους. Επεσήμανε επίσης πως σήμερα, υπάρχει ένα θετικό
παράδειγμα συμβίωσης με τους ντόπιους, οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά από
μετανάστευση και προσφυγιά. Μίλησε για την ανάγκη εξίσωσης των εργασιακών,
συνταξιοδοτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ντόπιων και μεταναστών, για πλήρη
ένταξη των ανθρώπων που δουλεύουν και χτίζουν τη ζωή τους εδώ χωρίς συνεχείς
διαιρέσεις σε υποκατηγορίες και συνεχώς μεταβαλλόμενες προϋποθέσεις για άδεια
παραμονής και εργασίας. Τόνισε ακόμη την προσπάθεια του ελληνικού κράτους, μέσω
διακρατικών συμφωνιών, να ελέγχει αυστηρά τον μεταναστευτικό πληθυσμό, που
παρέχει εργασία με τους χειρότερους όρους, με τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση, με
ανακλητά δικαιώματα διαμονής και εργασίας και με εξάρτηση σε μεγάλο βαθμό από
τον εργοδότη τους.
Στη συνέχεια τον λόγο πήραν δημοσιογράφοι από ελληνικά και
διεθνή μέσα ενημέρωσης, μέλη μεταναστευτικών κοινοτήτων (Πακιστάν, Αλβανία,
Παλαιστίνη, Λιβύη) και εργατικών σωματείων, θέτοντας ερωτήσεις και κάνοντας
τοποθετήσεις, επισημαίνοντας με τη σειρά την αναγκαιότητα και τη σημασία της
ίδρυσης αυτής της Κίνησης με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
STRUGGLE WITHOUT BORDERS
Internationalist
Movement of Solidarity and Struggle with Migrants and Refugees
ΑΓΩΝΑΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ
Διεθνιστική Κίνηση Αλληλεγγύης και Αγώνα για τα Δικαιώματα
Προσφύγων και Μεταναστών